Materiały edukacyjne o ścieżce diagnostycznej, badaniach przesiewowych, swoistych IgE, komponentach molekularnych, tryptazie, ECP i biomarkerach związanych z immunoterapią.
Ocena alergii IgE-zależnej zaczyna się od wywiadu i przebiega etapami: badanie przesiewowe, gdy prawdopodobieństwo kliniczne jest niejasne, identyfikacja źródła alergenu, badanie komponentów w wybranych przypadkach oraz włączenie wyniku do decyzji medycznej.

Każdy etap ma własne pytanie kliniczne i własne narzędzie diagnostyczne. Poniższe strony omawiają każdy krok szczegółowo, wraz z odpowiednimi rycinami i algorytmami. Są one obecnie opublikowane po rumuńsku.
Od wywiadu i podejrzenia klinicznego po potwierdzenie uczulenia i ukierunkowanie decyzji terapeutycznej, z etapowym podejściem ImmunoCAP.
Phadiatop i Phadiatop Infant jako pierwszy etap oceny podejrzenia alergii IgE-zależnej, wraz z algorytmem dalszej diagnostyki.
Co mierzy każde badanie, w jakich sytuacjach IgE całkowite rośnie bez alergii i dlaczego badanie przesiewowe lepiej różnicuje pacjentów z alergią.
Po dodatnim wyniku przesiewowym dobór badań wychodzi od objawów, wieku, sezonu, narażeń i kofaktorów, a nie od szerokiej listy bez hipotezy diagnostycznej.
Jak buduje się panele, zasada reaktywności krzyżowej i przykłady paneli dostępnych w rumuńskich laboratoriach.
Od źródła alergenu do komponentu: uczulenie pierwotne, reaktywność krzyżowa, rodziny białek i znaczenie kliniczne.
Oznaczenia, które nie zastępują badania IgE, ale w wybranych przypadkach mogą obiektywnie udokumentować aktywację mastocytów lub zapalenie eozynofilowe.
Wartość ostra odniesiona do poziomu podstawowego, okno pobrania próbki i kryterium potwierdzenia aktywacji mastocytów.
Białko kationowe eozynofilów w ocenie zapalenia typu 2, monitorowaniu astmy i ukierunkowaniu leczenia.
Swoiste IgG4 mogą wzrastać w trakcie rozwoju tolerancji naturalnej lub tolerancji indukowanej immunoterapią alergenową. Załączony materiał naukowy opisuje mechanizmy blokowania interakcji alergen-IgE oraz zastosowanie sIgG4 jako potencjalnego biomarkera odpowiedzi immunologicznej na AIT.

Dostęp do wytycznych, algorytmów, encyklopedii alergenów i materiałów interpretacyjnych, z wyraźnym rozdzieleniem źródeł niezależnych i materiałów producenta.
